Zomerweer

De afgelopen week was het heerlijk weer. Ik merk dat veel mensen hier blij mee zijn. Ze zijn een stuk vrolijker en hebben meer zin in alle dingen. Ik ben er zelf ook blij mee. Ikzelf hou niet zo van de zon. Daar kan ik ook niet zo heel erg goed tegen vanwege mijn huid. Toch vind ik het wel fijn dat de zon nu veel schijnt. Hier thuis heb ik er namelijk niet zoveel last van en af en toe een paar minuten in de zon is wel lekker.

Bij ons in de tuin staat een grote eik. Een aantal jaren geleden heeft mijn vader onder deze boom een tweede terras gemaakt. Hier heb ik het grootste deel van de afgelopen dagen doorgebracht. Heerlijk in de schaduw met een beetje wind.

Ik vind het fijn om buiten te zitten en om dan bijvoorbeeld een boek te lezen; in mijn geval luisteren.

Als het weer zo blijft hoop ik ook binnenkort weer een wandeling te maken met mijn buurvrouw. Dat hebben we de laatste tijd niet meer gedaan en ik zou het leuk vinden om dat weer op te pakken.

Het is ook weer heerlijk om af en toe een ijsje te eten.

Afgelopen zaterdag hebben we weer eens een ijsje gehaald en dat was echt superlekker! Gewone ijsjes uit de winkel zijn ook helemaal top.

De barbecue zal binnenkort ook wel weer gebruikt worden. Dat is ook altijd gezellig.

Ik hoop dat we ook weer veel avonden buiten door kunnen brengen. Dat was vorig jaar toch niet echt mogelijk. Misschien kunnen het het daarom dit jaar dubbel en dwars inhalen.

De temperatuur van dit moment vind ik prima. Het is hier niet te koud en niet te warm. Ik vind het altijd vervelend dat het weer hier in één keer omslaat. Dat is het nadeel van dit klimaat. Toch vind ik dit een fijn klimaat omdat er vier seizoenen zijn. Altijd heel heet of koud zou denk ik ook niet fijn zijn.

Ik ben benieuwd wat voor een zomer we dit jaar gaan krijgen. Ik hoop toch wel een mooiere zomer dan vorig jaar.

Wat vinden jullie van dit weer?

Mijn laatste werkdag bij de olifantjes

Vandaag had ik alweer mijn laatste werkdag bij de olifantjes. Hier een klein verslagje van mijn afscheidsfeestje.

Het meisje dat eigenlijk altijd wel met me speelde kwam ook deze keer meteen op me af. Ze had ook weer een tekening voor me gemaakt en gaf deze meteen aan me. We hebben hele gesprekken gevoerd. Het was heel erg leuk.

Daarna hebben we met z'n allen in een kring gezeten en nog een keer een liedje gezongen dat ik al eerder met ze had gezongen. Dat vonden ze erg leuk om nog een keer te doen. Sommigen wisten nog precies hoe we het toen hadden gedaan.

Daarna hebben we nog een spel gedaan waarbij ik de kinderen moest helpen. Dat ging als volgt:

Een kindje is de hond. Dit kind gaat onder een deken liggen zodat hij of zij niks ziet. Er wordt een blokje voor de hond gelegd. Dat is zogenaamd het bot.

Dan komt er een dief aan die het bot steelt. Het is de bedoeling dat de hond hoort vanuit welke richting de dief komt. Na de hand is het namelijk de bedoeling dat de hond de dief aanwijst. Hij heeft hiervoor meestal drie pogingen. Hierbij moest ik de hond dus helpen. Ik moest proberen om aan te geven vanuit welke richting de dief kwam.

Dit ging meestal erg goed. De kinderen vonden het leuk om het met mij samen te doen en ze vonden het ook leuk dat ik het zo vaak goed had.

Toen heb ik nog wat lekkers uitgedeeld en werd ik zelf ook nog verrast met een klein cadeautje. Dit waren drie kleine houten hartjes. Deze kan ik ergens neerleggen. Altijd als ik ze tegenkom zal ik even aan de olifantjes denken.

Toen gingen we even buitenspelen. Het meisje speelde ook weer met me. Dit keer ging ze brood voor mij roosteren. Dit was zand. Ze zei doodleuk: "Niet echt eten he!" Echt schattig.

Daarna had ik nog even een gesprekje met de leidinggevende. Het was heel erg gezellig.

Die kleine gesprekjes met de kinderen ga ik het meeste missen. Vooral de vrije manier van vragen stellen. Dit vond ik altijd heel erg fijn en eerlijk.

Ik zal zeker nog een keertje bij de olifanten op bezoek gaan. Volgende maand hebben ze een opendag. Misschien ga ik dan ook even een kijkje nemen.

Het was een leuke en unieke tijd!!

Een nieuwe manier van tv kijken

Ik heb sinds vorige week een nieuwe satellietontvanger voor mijn tv. Dit omdat er bij mijn oude weleens wat problemen waren. Ik dacht: als ik een nieuwe koop dan doe ik het goed.

Ik heb er nu een gekocht met een harde schijf. Dat is echt een luxe die eigenlijk overbodig is, maarja, het is toch wel makkelijk.

Hier een aantal voordelen.

Ik kan nu live televisie pauzeren. Als ik dus even weg moet of telefoon krijg is dat wel handig. Ook als je iets niet goed verstaat. Dan kun je gewoon even een stukje terugspoelen en het dan opnieuw kijken.

Hij slaat live tv een halfuur op. Ik moet dus wel opletten dat ik het binnen de juiste tijd terugkijk. Anders is het weg. Erg ideaal als je een programma met reclame kijkt.

De afgelopen week ben ik bewust later begonnen met kijken. Op die manier had ik weinig reclame. Dat scheelt natuurlijk wel veel. Ik denk dat ze er later wel weer iets op gaan vinden zodat je de reclame toch moet kijken.

Een ander voordeel is dat ik nu ook programma's op de harde schijf op kan nemen en deze later kan bekijken. Een extra voordeel is ook dat ik één programma op kan nemen terwijl ik een ander programma kijk. Wel handig op dagen wanner er twee dingen tegelijk komen.

Het menu kan ik zelf ook wel redelijk goed bedienen. Het werkt dus ook nog handig. Ik onthoud gewoon hoe vaak ik met het pijltje naar beneden moet en dat soort dingen. Zo doe ik het ook bij mijn dvd-recorder.

Ik ben blij dat het goed voor mij werkt en de voordelen die erbij komen kijken zijn natuurlijk ook superfijn! Ik hoop dat alle problemen nu ook zijn opgelost. Dat zien we vanzelf wel weer.

Ik heb er in ieder geval al veel plezier van.

Eurovision Song Contest

Vandaag is de eerste halve finale van het Eurovisie songfestival te zien. Donderdag wordt de tweede uitgezonden. Dan zal ook blijken of Nederland dit jaar mee mag doen met de grote finale.

In deze blog wil ik het hier alleen niet over hebben. Ik wil het over het songfestival opzich hebben en dan vooral over dat wat het voor mij betekent.

Ik keek de eerste keer bewust naar het songfestival toen ik acht jaar was. Dat is nu alweer veertien jaar geleden. Ik herinner het me nog precies. Ze hadden me uitgelegd wat het was en het leek me erg leuk. Ik herinner me nog dat ik toen bij oma logeerde en de hele uitzending mocht kijken. Ook de puntenverdeling. Ik vond het erg leuk dat ik dan LANG op mocht blijven. We hadden er echt een feestje van gemaakt.

Toen werd het een soort van jaarlijkse traditie. Ik kan me ook nog herinneren dat we het een keer in Nederland bij familie hebben gekeken. Ik weet niet wat het is, maar het is gewoon een programma wat ik niet zomaar voorbij kan laten gaan.

Van de festivals opzich herinner ik me niet zo veel meer. De liedjes vallen me ook al een paar jaar erg tegen. Het gaat volgens mij meer om hoe je eruit ziet dan om de muziek. Helaas kun je daar niks aan doen.

Wat me ook erg opviel is de verandering in het aantal landen.

Vroeger was er gewoon één show met ongeveer 25 optredens. Tegenwoordig zijn er drie shows. Ik vind zelf dat er te veel landen mee doen.

Een aantal jaren was er maar één halve finale, maar die hebben ze opgesplitst. Per halve finale zijn er volgens mij ongeveer 20 optredens te zien. Dan raak ik het overzicht al snel kwijt.

Van die optredens gaan er per finale 10 door. Tijdens de finale zijn er dus 25 optredens als ik het goed heb. Twintig daarvan heb je dus eigenlijk al gezien tijdens de halve finales. Je ziet dus bijna alles dubbel. Degene die je nog niet hebt gezien zijn de Big Five: Duitsland, Engeland, Frankrijk, Spanje en het gastland.

Toch blijf ik het programma gewoon volgen. Het hoort er nou eenmaal bij.

Wat ook veranderd is is de puntentelling.

Vroeger werd elk punt in twee talen opgenoemd. Dat waren dan dus 1 2 3 4 5 6 7 8 10 en 12 punten.

Tegenwoordig zie je de eerste 7 punten in beeld en worden alleen nog de 8, 10 en 12 punten genoemd.

Voor mij soms niet handig als je een bepaald land wilt volgen, maar het wordt tussendoor ook weleens opgenoemd. Achteraf kun je de uitslag toch terugvinden als je dat nog zou willen zien.

Deze verandering snap ik wel. Er zijn nu volgens mij rond de 45 landen die punten moeten geven. Dat zijn er dus veel meer dan vroeger. Als ze het op de oude manier zouden doen zou de show nog veeeeel langer duren en op een gegeven moment saai worden.

Het is ook leuk dat ik de inzending van twee landen nauwkeurig kan volgen. Nou is dat tegenwoordig ook niet meer zo een probleem. Alle clips staan al op YouTube en de echte fans hebben al lang naar alle inzendingen gekeken. Daardoor is er al vaak sprake van een aaltal favorieten die meestal ook werkelijk hoog eindigen.

Eigenlijk wel jammer. Dan is de uitzending toch minder verrassend zou ik zeggen. Ik zoek deze dingen in ieder geval niet op. Soms als ik een stuk op tv zie vind ik het wel goed, maar verder laat ik me verrassen.

Ik ben dan ook benieuwd hoe het dit jaar zal gaan.

I'm back

Ja mensen! Ik ben er weer!! Nu ben ik eigenlijk niet weggeweest. Ik bedoel eigenlijk dat ik er weer via mijn laptop ben!! Gelukkig maar!!

Mijn vader en een buurman hebben alles kunnen maken. Daar ben ik erg blij om. Ik ben gelukkig niks kwijtgeraakt. Van de belangrijkste dingen heb ik natuurlijk een back-up, maar toch.

Achja, mijn laptop doet het weer en dat is erg fijn kan ik jullie vertellen. Vooral omdat ik over de vorige blogs, die nogal kort waren ongeveer een uur gedaan heb. Dat was geen pretje, maar ik kon in ieder geval iets schrijven. En dat is het belangrijkste natuurlijk.

Nu maar kijken hoelang dit zo blijft. Ik zeg alleen maar de woorden, nieuwe lay-out van blogger. Achja, we zullen zien.

Verder gaat alles hier goed! Het is heerlijk weer en ik heb een leuk weekend gehad.

Gisteren ben ik met de leidinggevende van de kleuterschool naar de opening van een café geweest. De organisatie waar zij bijhoren maakt daar deel van uit en toen vroeg ze een keer of het me leuk leek om mee te gaan.

Het leek me wel een leuk idee en misschien wel een leuke manier om andere mensen te ontmoeten.

We hadden heel mooi weer en het was er heel erg druk en gezellig.

In het café willen ze ook allerlei projecten gaan organiseren. Ze zijn nu op zoek naar leuke ideeën.

Zo was er een mevrouw die misschien een theatergroepje wilde beginnen. Het leek me wel leuk om daaraan mee te doen. Ze was ook gelijk enthousiast en zou het leuk vinden om een keer iets samen met mij te zingen. Dan zouden we altijd nog kunnen zien of we daar iets mee doen of niet.

Verder heb ik nog iemand ontmoet die vroeger bij de kleuterschool stage liep. Zij werkte er toen ik er zelf als kind zat. Ze herkende me direct en toen hebben we even geklets. Het was heel erg grappig. Ik herkende haar namelijk niet.

Verder waren er nog optredens van verenigingen en scholen. Het was dus wel een gezellige middag.

Ik hoop dat ik deze en volgende week weer een aantal blogjes kan plaatsen en dat alle dingen het nu weer een hele lange tijd goed blijven doen.

[Ik hou van...] Friet

Natuurlijk hou ik van friet omdat het lekker is, maar ik hou er ook om andere redenen van.

We eten (bijna) elke zaterdag friet. Dat is al zo ongeveer mijn hele leven zo. Het hoorde er gewoon altijd bij. Iets dat altijd terugkwam. Iets waar ik me altijd op verheugde.

Tegenwoordig doen we het nog steeds bijna elke week. Thuis of bij oma, het maakt niet uit. Het is altijd gezellig. Je weet al bijna elke zaterdag zeker wat je te eten krijgt. De snacks variëren. Dat is altijd leuk. Frikadellen, kroketten, bitterballen, en ga zo maar door.

Toen ik op de basisschool zat kregen we tussen de middag ook één keer per maand friet te eten. Volgens mij was dat op de laatste donderdag van de maand. Daar verheugden we ons vroeger enorm op. Je hoefde dan geen brood mee te nemen. Op die leeftijd vind je zoiets natuurlijk altijd speciaal.

Zo zie je maar dat je niet alleen vanwege de smaak van een gerecht kan houden, maar ook vanwege herinneringen.

Vrijwilligerswerk: helemaal natgeregend

Gisteren vertrok ik in de stralende zonneschijn naar mijn werk. Ja, de titel verklaart eigenlijk al alles... Onderweg begon het kei hard te regenen. Niet zo erg zul je denken. Toch werd het erger!! Dit omdat mijn stok vast kwam te zitten in een of ander tuinhek.

Daar stond ik dan... In de stromende regen met een stok die niet los wil. Na rustig proberen kwam hij er onbeschadigd uit. Ik was echt bang dat hij kapot zou gaan.

Gelukkig kon ik daarna vlug doorlopen. Toen ik aankwam was ik van top tot teen kletsnat.

Dan is het irritant om in een dorp te wonen. Dan is het lastig om hulp te vragen, maar gelukkig kwam alles goed. Weer een nieuwe ervaring erbij zullen we maar zeggen

Op het werk waren de kinderen bezig met een cadeau voor een leidster die maandag jarig is. Heel leuk om dat enthousiasme te zien. Verder heb ik nog wat spelletjes met een aantal kinderen gedaan en werd ik weer met tekeningen verwend.

Helaas is donderdag alweer mijn laatste dag. Dan moet ik dus afscheid nemen van de kids.

Woensdag ga ik bij een opleidingscentrum kijken. Het is speciaal voor visueel beperkten. Ze hebben iets wat me misschien interessant lijkt. Daar vertel ik meer over als ik meer weet en er mee verder wil.

Dan nog een melding over deze blog. De blog over draagmoeder gezocht is gelezen door een van de deelnemers. Het is echt super als je door deze persoon wordt geretweet en als hij je een compliment geeft.
Zijn verhaal is vanavond te zien.

Verder is er niet echt iets gebeurd. We hopen dat we mijn laptop snel kunnen maken.


Je leest het allemaal hier.