Thoughts of an angel bij Bnn

Vorige week donderdag gebeurde er iets heel bijzonders... Ik zat gewoon achter de computer en was met allerlei dingen bezig. Opeens kreeg ik een melding van Twitter binnen. Iemand wilde mij namens Bnn iets vragen... Ooh? Dat klinkt interessant! Toch eerst maar even checken of het ook serieus is; iedereen kan wel zeggen dat hij/zij van de tv/radio is. Na een aantal berichtjes stuurde ik haar mijn telefoonnummer en werd ik ook direct gebeld. Het was iemand die voor de radio een item maakte over blind zijn. De aanleiding was het bericht dat er binnenkort een speciale Ov Chipkaart voor visueel beperkten op de markt komt. Ze wilde eens ervaren hoe het is om als blinde met de trein te reizen. Daarnaast wilde ze graag wat informatie over hulpmiddelen die je als blinde in het dagelijks leven gebruikt. Na wat research kwam ze bij mijn blog terecht en dus ook bij al mijn artikelen over blind zijn. Ze dacht dat ik haar misschien wel verder kon helpen en heeft daarom contact met me gezocht. Ze vroeg of ik een top 5 van de belangrijkste en nuttigste hulpmiddelen samen wilde stellen. Dat wilde ik natuurlijk wel. Dit hebben we dan ook tijdens het telefoongesprek gedaan. We spraken af dat ze mij de volgende dag terug zou bellen om het op te nemen. Dit hebben we dan ook gedaan. Het ging heel erg goed!! Ik vertelde over elk hulpmiddel waar het voor diende en waarom het voor mij erg belangrijk is. Het item werd afgelopen zondagochtend uitgezonden op Radio 1 in het Bnn programma Start. Ik vond het heel erg leuk om hieraan mee te werken. Dit heb ik dan ook aan Thoughts of an angel te danken. Het grappige is dat ik vorige maand nog een artikel plaatste waarin ik schreef dat het me leuk leek om mijn kennis en ervaringen met iedereen te delen via artikelen in een tijdschrift of iets dergelijks. Nou, het is dan ook echt toevallig dat dit op mijn pad terecht kwam. Als je het fragment waarin ik over de hulpmiddelen vertel wilt beluisteren klik dan op de link: http://www.youtube.com/watch?v=eWu06W9-Dso

Tweeten met bekende Nederlanders

Ik denk dat iedereen het Social Network Twitter wel kent. Dit is een Social Network waar je berichtjes plaatst over wat je doet of wat je bezighoudt. Deze berichtjes zijn maximaal 140 tekens. Ikzelf gebruik het al 3,5 jaar. Het bevalt me erg goed. Je bent snel op de hoogte van allerlei zaken. Je weet hoe het gaat met je vriendinnen, maar je bent ook weer op de hoogte van het laatste musicalnieuws. Echt een ideale methode om alles bij te houden wat je interessant vind. Ik merk wel dat ikzelf steeds minder plaats. Dit is waarschijnlijk zo omdat ik sinds een paar maanden ook op Facebook actief ben. Via Fb bereik ik toch meer mensen die me boeien en heb ik toch een groter publiek. Toch heb ik dankzij Twitter een aaltal leuke dingen meegemaakt. Ja, de titel geeft het eigenlijk al aan; ik heb een aantal keren met bekende Nederlanders getweet. Niet dat het veel voorstelt, maar ik vind het toch heel erg bijzonder. De allereerste keer was met Ben Saunders. Wie kent hem niet? Hij won de eerste editie van The voice of Holland. Tijdens één van de liveshows zong hij het nummer Soulman. Van alle nummers die de kandidaten zongen kwam na de uitzending ook een singleversie beschikbaar. Dat was het geval bij iedere uitzending, maar niet bij de show waar Ben Soulman zong. Dat vond ik jammer en daarom zei ik dat ook op Twitter. Tot mijn grote verbazing reageerde Ben op mijn tweet. Ik vond het die middag al zo raar dat ik zoveel berichtjes had. Ja, maar dat verklaart natuurlijk een hoop. Het was echt superleuk om mee te maken. De andere bekende Nederlander waarmee ik getweet heb is Maurice Wijnen. Hij houdt me op de hoogte van veel musicalnieuws, maar ook rond het Eurovisie Songfestival moet je bij hem zijn voor alle ins en outs. Tijdens die shows leverde hij zo'n goed commentaar dat ik veel visuele dingen dankzij zijn tweets kon begrijpen. Dit heb ik dan ook naar hem gestuurd en kreeg er ook reactie op. Hij vond dat heel erg leuk. Het jaar daarna deed ik hetzelfde en ik kreeg weer reactie. Vorige week tweette Maurice dat de nonnen uit de musical Sister act vorige week zaterdag zouden optreden bij Strictly come dancing. Dit vond ik natuurlijk interessant omdat Simone Kleinsma ook in die musical speelt. Ik ben fan van haar. Zelf volg ik Strictly niet en ik heb ook geen zin om het alleen voor het optreden te kijken. Ik dacht: ik zal Maurice eens vragen of Simone zaterdag ook meedoet. Zo gezegd, zo gedaan... Is Simone Kleinsma zaterdag ook te zien? Nog geen twee minuten later: nee, zaterdag niet..... Echt zo geweldig!! Zo zie je maar dat de wereld dankzij Social Media steeds kleiner wordt en je soms achter bepaalde dingen kunt komen die je anders niet zou weten.

De wereld die Facebook heet

Jaja, het is zover!! Ik ben nu ook te vinden op Facebook. Ik heb het lang uitgesteld, maar uiteindelijk hebben heel veel mensen me toch overgehaald om ook lid te worden. Ik kan jullie vertellen dat het heel erg leuk is.

Facebook is een social network waar je allerlei dingen op kunt plaatsen. Zo kun je op de hoogte blijven van familie, vrienden en andere dingen. Je kunt op elkaar reageren en je kunt dingen liken. Daarmee geef je aan dat je iets leuk vind.

Mijn ouders zitten al een hele tijd op Fb, maar ik had er eerst niet zoveel behoefte aan. Ik vond de site nogal chaotisch en onoverzichtelijk.

Toen ik een keer bij een vriendin was liet zij mij de mobiele site en de app zien en die zijn juist wel weer heel erg toegankelijk. Erg fijn!

Na een tijdje kwamen er steeds meer familieleden op Fb en ook steeds meer vrienden en vriendinnen. Daarom dacht ik: nu ga ik het ook eens uitproberen.

Eergisteren heb ik mijn account aangemaakt en alles uitgeprobeerd. Het gaat al verrassend goed vind ikzelf.

Ik heb me wel één ding voorgenomen. Op Fb accepteer ik alleen mensen die ik ken. Ik ga geen artiesten enzo volgen. Dan wordt het me allemaal te veel. Tenslotte heb ik ook nog een werkelijk leven en ik vind het ook belangrijk om niet de hele dag met je computer/telefoon in de weer te zijn.

Ik ben ook erg blij dat je je vrienden kan indelen. Zo kun je zelf bepalen op welk moment je dingen van bepaalde personen wilt zien en of je ze wilt zien.

Ik ben benieuwd hoe het me zal bevallen en wat het allemaal oplevert.

Posten via e-mail

Jaja, ik heb het eindelijk ingesteld. Iets wat ik al heel lang wilde doen. Gelukkig had ik me er vorige week eens goed in verdiept en werkt het nu. Ik heb het over het posten van berichten via e-mail. Dit werkt als volgt:

Je krijgt bij blogger een speciaal e-mailadres. Je kunt instellen dat je daar berichten naartoe kan sturen. Je kunt het zo instellen dat ze dan ook direct op je blog gepubliceerd worden. Je kunt ze ook als concept laten opslaan.

Dan stuur je dus gewoon een mailtje met je blog erin. Het onderwerp van je mailtje is de titel van de blog en de inhoud van het mailtje is dus de inhoud van je blog.

De mensen die mijn blog via de mail lezen hebben afgelopen donderdag een testberichtje van mij ontvangen. Dit was dus om de instellingen te testen. Gelukkig werkt het goed.

Waarom heb ik voor deze manier van bloggen gekozen? Nou, eigenlijk val ik nu weer in herhaling... maargoed. De lay-out van blogger is vernieuwd, ja, daar ga ik weer... Ik gebruik nu nog de oude lay-out, maar die zal dus op een gegeven moment verdwijnen.

Wat ik tot nu toe van de nieuwe lay-out gezien heb stelt niet zo heel veel voor. Het is heel onoverzichtelijk en een stuk minder toegankelijk. Ik wilde iets vinden waarmee ik die dingen kon omzeilen en toch nog kon bloggen. Nou, dat heb ik nu dus gevonden. Gewoon simpel een e-mail sturen. Geen last van hinderlijke dingen op een site.

Een nadeel is alleen dat je in de mail geen labels toe kan voegen. Daarvoor moet ik het bericht dan nog even bewerken, maar het scheelt in ieder geval veel gezoek, geknip en geplak.

Stel dat het een onmogelijke opdracht is om via de nieuwe lay-out te bloggen heb ik toch een redelijk goede oplossing vind ikzelf.

Software update

Ik denk dat iedereen dit wel kent... Je gebruikt een programma op de computer of telefoon en dan opeens is er een nieuwe versie beschikbaar. Meestal installeer je de update wel en dan begint voor mij vaak het grote uitzoeken....

Bij sommige programma's gaat alles goed. Alles blijft hetzelfde werken en is gewoon toegankelijk. Ik heb ook weleens het tegenovergestelde meegemaakt. Dan was de indeling van het programma helemaal vernieuwd en werkte het eigenlijk nauwelijks nog goed samen met mijn braillesoftware. Dan zit ik echt een hele poos te proberen en dingen uit te zoeken. Soms werkt dat en kan ik het alsnog gebruiken. Als je het dan eenmaal weer onder de knie hebt is er ook niks meer aan de hand.

Soms is dat ook helemaal niet zo en kun je nauwelijks verder met dat programma.

Eigenlijk is het een beetje hetzelfde als met het internet. Sommige sites worden ook steeds ontoegankelijker. Neem bijvoorbeeld de nieuwe blogger!! Daar heb ik al weleens eerder iets over verteld. Dit gebeurt dus ook weleens met software.

Een van de grootste veranderingen die ik meemaakte is de software update van mijn Iphone. Ios 5 was een geheel nieuwe software. De basisdingen werkten eigenlijk hetzelfde, maar er zaten heel veel nieuwe functies bij.

De grootste verandering voor mij en andere voiceovergebruikers was het veranderen van de stemmen. Opeens werd je toegesproken door een man in plaats van een vrouw. Dat was wel even wennen.

Gelukkig begreep ik de nieuwe software al snel en nu denk ik eigenlijk niet meer aan Ios 4.

Deze week kondigde Apple Ios 6 aan. Deze software zal in het najaar uitkomen. Mijn eerste gedachte was niet: "Ooh leuk, er komt nieuwe software met opnieuw 200 nieuwe functies." Nee, mijn gedachte was:"Oohjeej, zou het net zo toegankelijk zijn?"

Dat zullen we in het najaar wel zien. Zo zie je maar dat niet alles even toegankelijk en makkelijk blijft als het was. Het belangrijkste blijft toch dat het toegankelijk moet blijven en ik hoop dat dat ook zo zal blijven.

Steve Jobs: de biografie

Vandaag heb ik de biografie van Steve Jobs uitgelezen. Het was een heel interessant boek en daarom wil ik er heel graag een blogje aan besteden.

Het boek is geschreven door Walter Isaacson. Hij heeft al veel biografieën op zijn naam staan.

Ik ben het boek gaan lezen omdat ik eens wat meer over de man die Apple oprichtte wilde weten. Eigenlijk had ik ook een specifieke reden. Ik wilde heel graag weten waarom Apples producten zo toegankelijk zijn.

Steve belde zelf naar Walter met het verzoek om een biografie over hem te schrijven. Hij dacht dat er wel belangstelling voor zou zijn, maar Walter zag dat op dat moment heel anders. Hij zei dat hij dat misschien over een paar jaar wilde gaan doen. Toen wist nog niemand dat Steve aan kanker leed. Een paar jaar later belde Steve opnieuw en ook dankzij de hulp van zijn vrouw kon hij hem nu wel overhalen. Hij werkte van 2009 tot en met 2011 aan deze biografie en interviewde heel veel mensen: vrienden, familie, collega's, concurrenten, journalisten en ga zo maar door.

Het boek is op een hele mooie manier samengesteld. Het is heel afwisselend.

Een groot deel gaat over het privéleven van Jobs. Over het feit dat hij geadopteerd is en wat dat met hem deed. Het gaat over zijn jeugd en zijn periodes op school. Er wordt ook veel aandacht besteedt aan zijn leefgewoonten.

Steve had namelijk aparte eetgewoontes. Soms kon hij weken alleen maar appels of wortelen eten. Hij dronk heel veel vruchtensap en volgde heel veel diëten. Hij was vegetariër en hij was ervan overtuigd dat hij zich door zijn levensstijl niet vaak hoefde te wassen of Deo hoefde te gebruiken. Dit heeft hem wel veel moeilijkheden bezorgd, maar daar was hij zich niet van bewust.

Het gaat over het ontstaan van Apple en waarom het bedrijf Apple heet. Het ontstaan van ideeën en het leiden van diverse projecten. Over de periode waarin hij niet bij Apple werkte omdat hij eruit werd gezet. Er wordt ook aandacht besteedt aan de periode waarin hij voor Pixar werkte en de hele filmindustrie op z'n kop zette.

Er wordt ook veel geschreven over zijn woede-uitbarstingen. Hij zei altijd heel direct wat hij ervan vond. Niet alleen over ideeën of ontwerpen, maar ook over personen. Iets was of helemaal perfect of het was rotzooi. Dat moest iedereen weten ook. Het kon dan gaan over een verkeerde kleurtint of verkeerde hoeken van een product.

Bij het oprichten van de Apple store hebben ze twee weken vergaderd over welke tint grijs de bordjes naar de toiletten moesten hebben. Het gold trouwens ook voor eten, of iets was heel slecht of heel goed. Hij heeft zijn eetproblemen trouwens nooit onder controle kunnen houden. Dit heeft later tijdens zijn ziekte wel voor veel complicaties gezorgd.

De missie van Steve was om producten te bedenken die vernieuwend zijn. Ze moeten wel volledig geïntegreerd zijn. De software van Apple is ook gesloten. Als je een Ipod, Iphone of Ipad hebt moet je met Itunes werken.

Er zijn veel discussies en ruzies geweest over het gebruik van open of gesloten systemen. Microsoft maakt gebruik van open systemen en verstrekt allerlei licenties. Dit is ook de reden waarom zij de markt zijn gaan domineren. Dit vond plaats in de periode dat Steve niet bij Apple werkte.

Toen hij in 1997 terugkeerde wilde hij Apple weer opnieuw op de kaart zetten.

Dit gebeurde ook door de Imac.

Later volgden dingen als de Ipod, Itunes, De Itunes store, de Iphone, De Apps en de App store en de Ipad.

Steve wilde dingen ontwikkelen waarvan de mensen zich eerst niet bewust zouden zijn dat ze het nodig zouden hebben.

Uiteindelijk was Apple weer helemaal terug en dat op verschillende gebieden. Ze werken nu immers niet meer alleen voor de computermarkt.

Steve heeft zelf niet zo heel veel producten gemaakt. Hij had de meeste ideeën over hoe het product uiteindelijk moest zijn. Hij werkte veel aan het design; dat vond hij heel erg belangrijk. Het moest mooi, dun en vooral simpel te bedienen zijn. En hij had natuurlijk altijd zijn opmerkingen klaar over de software. De producten werden dus door een heel team gecreëerd.

Hij zorgde er ook voor dat mensen soms dingen deden waarvan ze dachten dat ze het nooit voor elkaar zouden krijgen. Hij bezat heel veel overtuigingskracht.

Dit zag je ook in zijn productpresentaties. Hij vertelde er met zoveel passie over dat het al bijna door de presentatie een enorm succes was.

Ik heb zelf een paar presentaties gekeken en ik werd er ook helemaal in meegesleept.

Op de vraag over de toegankelijkheid heb ik helaas geen antwoord kunnen krijgen. Toch heb ik heel veel dingen geleerd en heel veel inspiratie opgedaan.

Ik kan heel veel schrijven over deze man, maar dan zou één blog nog te kort zijn.

Het leven kan soms heel oneerlijk zijn. Ik weet zeker dat de ideeën nog lang niet op waren. Gelukkig gaat Apple door met het creëren van nieuwe dingen. Toch zal het zonder Steve Jobs altijd anders zijn. Zijn gedachtegoed blijft nog heel lang bestaan.

Ik kan alleen maar zeggen dat je het boek absoluut moet lezen als je belangstelling hebt voor het leven van een hele unieke man.

And one more thing...

Steve Jobs en Apple hebben meer dingen bedacht dan je je misschien voor kunt stellen. Ook sommige dingen op de windows computers. Die zijn door Microsoft overgenomen.

Steve Jobs heeft de wereld zeker wel veranderd. Toch moeten de andere Apple medewerkers niet worden vergeten. Zij hebben er immers ook hard aan gewerkt. Op sommige gebieden wel harder dan hij.

I'm back

Ja mensen! Ik ben er weer!! Nu ben ik eigenlijk niet weggeweest. Ik bedoel eigenlijk dat ik er weer via mijn laptop ben!! Gelukkig maar!!

Mijn vader en een buurman hebben alles kunnen maken. Daar ben ik erg blij om. Ik ben gelukkig niks kwijtgeraakt. Van de belangrijkste dingen heb ik natuurlijk een back-up, maar toch.

Achja, mijn laptop doet het weer en dat is erg fijn kan ik jullie vertellen. Vooral omdat ik over de vorige blogs, die nogal kort waren ongeveer een uur gedaan heb. Dat was geen pretje, maar ik kon in ieder geval iets schrijven. En dat is het belangrijkste natuurlijk.

Nu maar kijken hoelang dit zo blijft. Ik zeg alleen maar de woorden, nieuwe lay-out van blogger. Achja, we zullen zien.

Verder gaat alles hier goed! Het is heerlijk weer en ik heb een leuk weekend gehad.

Gisteren ben ik met de leidinggevende van de kleuterschool naar de opening van een café geweest. De organisatie waar zij bijhoren maakt daar deel van uit en toen vroeg ze een keer of het me leuk leek om mee te gaan.

Het leek me wel een leuk idee en misschien wel een leuke manier om andere mensen te ontmoeten.

We hadden heel mooi weer en het was er heel erg druk en gezellig.

In het café willen ze ook allerlei projecten gaan organiseren. Ze zijn nu op zoek naar leuke ideeën.

Zo was er een mevrouw die misschien een theatergroepje wilde beginnen. Het leek me wel leuk om daaraan mee te doen. Ze was ook gelijk enthousiast en zou het leuk vinden om een keer iets samen met mij te zingen. Dan zouden we altijd nog kunnen zien of we daar iets mee doen of niet.

Verder heb ik nog iemand ontmoet die vroeger bij de kleuterschool stage liep. Zij werkte er toen ik er zelf als kind zat. Ze herkende me direct en toen hebben we even geklets. Het was heel erg grappig. Ik herkende haar namelijk niet.

Verder waren er nog optredens van verenigingen en scholen. Het was dus wel een gezellige middag.

Ik hoop dat ik deze en volgende week weer een aantal blogjes kan plaatsen en dat alle dingen het nu weer een hele lange tijd goed blijven doen.

Alweer een blog over mijn blog

Vrijdag werd ik weer enorm verrast. Toen ik mijn mail bekeek zag ik dat er weer een blog over mijn blog is geplaatst. Deze keer is hij geschreven door Tristin. Ik heb een tijdje geleden ook een blogje over haar blog geschreven.

Ik vind het een super leuke en lieve blog en wil deze graag met jullie delen. Klik hier en lees zelf maar

Een andere dag dan gepland

Gisteren was een dag die totaal anders verliep dan eigenlijk de bedoeling was.

Gisteren liep ik naar mijn werk. Het was lekker weer dus het was niet erg om dat te doen. Ik had er ook wel zin in.

Toen ik bij de olifantjes aankwam kwam de leidster naar me toe en zei dat ze me eigenlijk wilde afbellen. Ze hadden het heel erg druk en er zou die dag een nieuw kindje komen. Ze zouden dan niet goed op me kunnen letten en niet echt iets met me kunnen doen. Ja, ik zou wel alleen met een kindje kunnen spelen, maar dat vind ik niet echt handig. Het is fijner als je weet dat er iemand kijkt. Soms ontstaan er namelijk situaties waarbij het altijd fijn is dat er iemand in kan grijpen.

Ze konden mijn telefoonnummer niet vinden en hadden al de hele ochtend gezocht. Ik zei dat het geen probleem was en dat ik het niet erg vond om weer te gaan. Natuurlijk liet ik wel mijn nummer achter.

Toen wandelde ik maar weer eens terug naar huis. Lekker nog even genieten van het mooie weer.

Toevallig heeft mijn vader nu een weekje vakantie en had mijn moeder gisteren ook vrij. Ze vonden het wel grappig dat ik er weer zo snel was. Nu konden we ook even naar de stad gaan om wat te winkelen. Iets wat we anders waarschijnlijk niet hadden gedaan.

We gingen dus naar de stad om een aantal dingen te kopen. Natuurlijk mogen bepaalde winkels dan niet ontbreken! Ik was nergens naar op zoek, maar ging toch met twee T-shirts naar huis.

En nu heb ik het toevallig over een onderwerp waarover ik ook nog eens wil bloggen. Hoe gaat het winkelen eigenlijk precies als je het niet kan zien? Daarover binnenkort meer.

's Avonds na het eten keek ik op mijn telefoon of er nog berichtjes waren. Toevallig waren die er. Een van die berichten was echt een enorme verrassing.

Het blogje dat ik eergisteren had geplaatst is ook in Amerika gelezen. Ik ontving een tweet van Tommy Edison himself!! Hij bedankte mij voor mijn blog en zei dat hij het heel erg leuk vond. Verder deelde hij de link ook nog eens. Dat was echt iets wat ik totaal niet had verwacht.

Ik stuurde hem een berichtje terug en vroeg of hij het wel had kunnen lezen. Daarop zei hij dat hij het via Google had vertaald. Wel bijzonder dat hij er zoveel moeite voor deed.

Ik had een tijdje geleden een mail naar Blindfilmcritic gestuurd en daarin over mijzelf en mijn blog verteld. Ik vroeg of ik ook een blogje over hun mocht schrijven, maar daarop had ik geen antwoord gehad waarop ik het gewoon maar gedaan heb. Dan is het natuurlijk extra leuk als hij het zelf ook opmerkt.

Verder heb ik gisteren ook nog geregeld dat ik aanstaande dinsdag met mijn oude taxi mee kan rijden. Ik ga dan namelijk weer een dagje terug naar mijn oude school. Een leraar vroeg of ik hem wilde helpen met uitleg geven over de Iphone/Ipad aan andere brailleleerlingen. Dat vind ik natuurlijk leuk om te doen. Ik ben erg benieuwd naar deze dag.

Misschien lees je er volgende week meer over.

Blind Film Critic

Een vriendin vertelde me laatst over een YouTubekanaal van een blinde man. Ik werd nieuwsgierig en besloot er eens naar te kijken.

Het was het kanaal van Tommy Edison. Hij is blind sinds zijn geboorte en komt uit Amerika. Hij maakt allerlei filmpjes over de dingen die hij tegenkomt als blinde. Zijn ervaringen; experiences.

Dit is een beetje vergelijkbaar met mijn blog. Ik schrijf ook vaak over de dingen die ik meemaak of over de dingen waar ik tegenaan loop. Hij doet dit ook, maar dan in de vorm van filmpjes.

Hij heeft een filmpje gemaakt waarin hij laat zien hoe je als blinde (in Amerika) geld kan pinnen, hoe je kan koken, hoe je een straat oversteekt en ga zo maar door. Hij beantwoordt ook veel vragen van fans. Inmiddels heeft hij al een behoorlijk aantal daarvan.

Twee dingen die ik erg leuk vond waren twee filmpjes waarin braille centraal stond. In het eerste filmpje ging hij naar boekwinkels en vroeg of ze brailleboeken hadden. In het tweede filmpje belde hij naar restaurants om te vragen of ze een braillemenukaart hadden. Echt heel erg leuk om te zien hoe de mensen op dat soort dingen reageren.

Hij ontvangt veel reacties op zijn filmpjes. Sommigen zijn erg vreemd zoals je wel kunt verwachten. Zo las ik ooit een bericht waarin iemand een opmerking maakte over zijn telefoon. In het filmpje pakte hij namelijk zijn nieuwe Iphone uit. De reactie van die persoon was dat hij toch geen telefoon nodig heeft omdat hij blind is... Nou denk even na! Alsof blinden niet kunnen bellen!

Tommy was zo slim en heeft er meteen een filmpje over gemaakt. Hierin laat hij zien dat de Iphone uitstekend werkt voor ons. Dat vind ik nou erg leuk van hem. De reacties veranderen op slag en iedereen had er opeens bewondering voor.

Ik heb ook bewondering voor hem. Vooral voor de manier waarop hij over zijn beperking praat.

Hij vertelde ooit dat zijn stok onderweg kapot ging en dat hij toen totaal niet wist hoe hij verder moest. Hij vertelde het zo luchtig! Echt bijzonder.

Waarmee hij vooral bekend is geworden zijn zijn filmrecensies. Hij is dol op films en kijkt ze al zijn hele leven. Zo is zijn kanaal Blindfilmcritic ontstaan. Dit doet hij samen met een vriend (de andere filmpjes ook).

Hij bekijkt de film zonder uitleg. Door de uitleg zou hij namelijk meer weten en zou het niet vanuit het perspectief van een blinde persoon zijn. Daarna vertelt hij wat hij van de film vond. De dingen die hij minder leuk vond, de dingen die hij heel leuk vond, de dingen die hij goed kon volgen of juist niet.

Daarna beoordeelt hij de film en geeft soms een goede raad aan blinden; blind people stay home! Ok, dan weet ik voldoende ;)

Het is heel eg leuk om deze critics te bekijken. Vooral omdat ik films op dezelfde manier beleef. Bij een film zei hij een keer dat hij een heel groot gedeelte niet kon volgen omdat er niet gepraat werd. Ja, dat is de reden waarom ik er niet van hou om films alleen te kijken. Door deze critics vind ik misschien een keer een film die het wel waard is om alleen te kijken. Dat zou wel grappig zijn als je naar aanleiding daarvan een leuke film vindt.

Ik blijf Tommy zeker volgen. Het is echt heel erg mooi en inspirerend. Het bewijst weer eens dat je toch veel kunt bereiken als blinde.

Tommy zegt dat je als blinde twee dingen kan doen: of je blijft alleen maar zitten en wordt depressief en doet niks, of je haalt eruit wat erin zit! Voor mij geldt zeker het laatste. Dit is de site van Tommy waar je al zijn filmpjes op kan vinden. Voor het geval je wilt gaan kijken wens ik je veel kijkplezier!

Een tijdslot

Sinds vandaag zit er een tijdslot op uitzending gemist. Dat wil zeggen op programma's die alleen geschikt zijn voor 16 jaar en ouder. Is dit een goed idee?

Het gaat bijvoorbeeld om programma's als Spuiten en slikken. Ja, logisch dat je daar geen kleine kinderen naar laat kijken.

Ik weet niet of zo'n tijdslot wel de goede oplossing is. Aan de ene kant natuurlijk wel. Je voorkomt dat er kinderen naar zo'n programma gaan kijken. Aan de andere kant ook niet. Je kunt immers niet alles verbergen. Ik vind het eigenlijk de verantwoordelijkheid van de ouders. Zij moeten erop letten wat hun kinderen op internet uitspoken. Dit is lastig en niet altijd te doen natuurlijk.

Volwassenen zijn hier ook de dupe van. Stel dat je zo'n programma wilt kijken. Dan moet je wachten tot 22:00 uur 's avonds. Ja, of je daar dan zin in hebt?

Als de kinderen het willen zien lukt het ze toch wel. Ze krijgen immers steeds jonger een eigen computer en soms zelfs een Ipad. Weer zoiets waarvan ik dan denk: "moet dat zo vroeg?"

Ja, je kan het niet tegenhouden. Het hoort nu eenmaal bij onze generatie. Toch vind ik dat ouders erop moeten letten.

Maarja, als de kinderen al eigen computers hebben dan zullen ze waarschijnlijk ook weleens 's avonds stiekem op internet gaan om zoiets te kijken. Vooral als het niet mag natuurlijk.

Eigenlijk horen jongere kinderen niet eens van dat soort programma's te weten, maar ik denk dat er veel kinderen zijn die stiekem dit soort dingen opzoeken.

Als je dit soort programma's wilt verbieden moet je het uploaden op YouTube ook tegengaan. Via deze weg zouden programma's ook bij kinderen terecht kunnen komen.

Wat zou nou wel een goede oplossing zijn?

Ik denk een goede internetbeveiliging. Ouders moeten zelf in kunnen stellen wat hun kinderen wel en niet mogen. Dan heb ik het niet alleen over uitzending gemist, maar ook over andere dingen. Kinderen zijn steeds vaker alleen op het web te vinden en virtueel pesten neemt ook steeds meer toe. Dat is ook een groot gevaar.

Misschien moet uitzending gemist met accounts gaan werken. Hierin kun je je geboortejaar aangeven en dan kun je het gewoon overdag bekijken als je oud genoeg bent. Tja, dat gaat ook niet werken want zo'n account kun je natuurlijk ook faken.

Ik denk dat er bijna geen oplossing te bedenken valt.

Ik ben benieuwd of dit soort dingen vaker voor gaan komen. Volgens mij is de discussie nog lang niet afgerond.

Wat vinden jullie van dit soort maatregelen en hoe zouden jullie het aanpakken?

De nieuwe blogger

Ik heb er al vaak over geschreven... Internet wordt steeds visueler. Dat idee heb ik althans. Er wordt steeds meer met bewegende dingen en met plaatjes gewerkt. Voor iemand die blind is is dat natuurlijk niet echt fijn. Ik zei ooit al dat ik hoopte dat er zoveel mogelijk dingen toegankelijk zouden blijven. Nou, ik kan weer iets nieuws toevoegen aal het lijstje met veranderingen...

Blogger is nu ook veranderd. Dit is echt supervervelend! Ik kwam er vrijdag achter en wist totaal niet wat ik nu moest beginnen. Alles ziet er anders uit en lijkt niet meer hetzelfde te werken.

Gelukkig kan ik de oude versie van blogger nog activeren. Dit wil zeggen dat ik dit blogje nog met de oude versie kan plaatsen. Dat is wel heel erg fijn, want die was voor mij echt perfect! Geen moeilijke dingen; gewoon geheel toegankelijk.

Ik vraag me alleen af hoelang deze versie nog online zal zijn. Vaak is dat nog een tijdje zo en dan moet je definitief overstappen. Daar heb ik en met mij denk ik veel anderen zo'n hekel aan!!!!

Ik moet nu dus helemaal gaan uitzoeken of alles nog werkt en vooral of het voor mij nog te doen is. Dit zal ik stukje bij beetje moeten doen. Echt iets waar ik totaal geen zin in heb, maarja, je zal het moeten doen als je nog wilt bloggen en ik heb geen zin om mijn blog op te moeten geven alleen voor een stel goedzienden die van een mooi uiterlijk houden. Ik wil het jullie alleen even vertellen omdat ik ook volgers heb die mijn blog via de mail binnenkrijgen. Het kan dus zijn dat je soms lege mails van mij ontvangt omdat er dan iets mis is gegaan. Ik wil jullie vragen deze gewoon te verwijderen. Ooit zul je wel de goede versie ontvangen. Dan weten jullie dat het door mijn geëxperimenteer komt en niet door één of andere fout.

Zolang de oude blogger het nog doet ga ik er vrolijk mee door en zal ik misschien tussendoor eens kijken of de nieuwe blindvriendelijk is. Mocht dit niet het geval zijn dan moet ik iets anders bedenken. Dus als het hier opeens weken stilvalt kan het twee redenen hebben: of ik heb geen inspiratie meer of de blogger is niet blindvriendelijk en werkt niet meer. We gaan er maar niet vanuit! We zullen zien. Helaas heb je dat soort dingen niet zelf in de hand.

Internetblokkades

Internet... het is me wat! Volgens mij heb ik het er ooit al kort over gehad, maar er is iets waar ik me heel erg aan stoor.

Dit is het feit dat steeds meer dingen op internet geblokkeerd worden. Tegenwoordig wordt er veel meer onderscheid gemaakt tussen verschillende landen. Dit vind ik echt heel raar en het is soms ook heel erg irritant.

Internet, een wereldwijd communicatiemiddel. Je zou verwachten dat er geen grenzen zijn en je via je computer naar allerlei sites zou kunnen gaan. Dit was vroeger misschien ook wel zo, maar het wordt steeds minder.

Er worden bijvoorbeeld steeds meer filmpjes op YouTube geblokkeerd. Nu kan ik dit nog wel begrijpen. Er zijn veel programma's die filmpjes van YouTube kunnen downloaden. Ik snap dat platenlabels en dat soort bedrijven hier niet blij mee zijn. Ze verkopen immers minder producten omdat iedereen het gewoon "gratis" van YouTube af kan halen. Het grote nadeel hiervan is wel dat je het filmpje niet eens meer kan bekijken.

De laatste tijd komt het ook steeds vaker voor dat ik filmpjes die je in Nederland kan kijken niet meer in Duitsland kan kijken. Een voorbeeld: Een vriendin plaatst een YouTubelink op Twitter. Ze is heel enthousiast en zegt dat het om een mooi nummer gaat. Ik raak geïnteresseerd en wil ernaar gaan luisteren.

Vervolgens krijg ik de melding dat ik het filmpje "helaas" niet kan kijken vanwege de rechten. Het is niet mogelijk om het filmpje in Duitsland te bekijken. Dan moet ik dus aan mijn vriendin vragen om welk nummer het gaat zodat ik het zelf op kan zoeken. Als ik geluk heb vind ik dan wel een geschikte video.

Ik vraag me af wat het nut hiervan is. Waarom mag je het in Nederland, of andere landen, wel kijken, maar uitgerekend in Duitsland niet? Ik vraag me af of hier echt een reden voor is. Ik kan je wel vertellen dat ik het behoorlijk vervelend vind.

Dan nog zoiets.

Vorige week zaterdag wilde ik eigenlijk samen met mijn moeder naar een film kijken. Helaas ging dit niet door vanwege andere omstandigheden. Ik wilde de tv-programma's die ik op zaterdag volg (Iedereen is gek op Jack en Ik hou van Holland) daarom opnemen. Dan zou ik ze later wel terugkijken. Scheelt ook weer tijd omdat je reclame kan spoelen.

Er ging echter iets mis met de opname. Nou, daar had ik dus niets meer aan. Ik dacht dat rtlgemist wel een optie was, maar dat bleek niet zo te zijn. Het filmpje kan alleen in Nederland worden bekeken. Wat een onzin!

Ik wist wel dat sommige programma's geblokkeerd waren. Het is alleen heeeeeel erg irritant wanneer het programma's betreft die je volgt.

Gelukkig was ik het afgelopen wekend bij een vriendin in Nederland. Toen kon ik een deel van de programma's nog kijken. Dat was wel leuk. En jahoor, geen enkel probleem. Je was nu namelijk in Nederland.

Ik vraag nogmaals: "wat is het nut hiervan?"

Het is vooral raar omdat sommige programma's het wel gewoon doen. Waarom die programma's dan niet? Waarom zouden Nederlanders in het buitenland niet naar Ik hou van Holland mogen kijken maar bijvoorbeeld wel naar Koffietijd? Het is toch geen programma met geweld of dat soort dingen? Waar kan het aan liggen? Misschien aan de producent? Ik heb geen idee. Ik word er alleen maar gek van.

Men denkt dat er door internet steeds meer mogelijk is omdat de landsgrenzen zowat weg zijn, maar zo zie je maar weer dat dit niet zo blijkt te zijn.

Ik hoop dat het hierbij blijft en dat het niet nog erger wordt. Dat zou ik namelijk echt irritant vinden. Helaas kan ik het niet oplossen. Gelukkig zijn mijn blogs niet geblokkeerd en zijn deze wel overal leesbaar en het is gelukkig nog steeds mogelijk om met Nederlanders te mailen ;)

Zolang dit nog zo blijft ben ik gelukkig!

Nano

Dit is alweer de laatste blog die ik ga beschrijven. Het is de blog van Carmen. 

Ik ken Carmen al heel erg lang. We zaten op dezelfde school en in de pauzes gingen we vaak met elkaar om. We hadden hele leuke en grappige gesprekken. Deze hebben we trouwens nog, maar dan via msn.

Carmen blogt nog niet zo heel lang, maar de dingen die ze blogt vind ik wel heel erg leuk.

De titel van haar blog is Nano. Dit is de naam van haar geleidehond.

Ze schrijft veel gedichten en kan haar emoties goed onder woorden brengen. Ze heeft gedichten over haar hond geschreven. Door deze gedichten krijg je een goede indruk van het werk en leven van Nano.

Ze heeft ook weleens iets gepost over haar beperking en ervaringen. Dat was heel erg indrukwekkend. Het ging over de periode waarin haar ogen achteruit gingen. Echt heel erg mooi om te lezen.

Ze schrijft ook over dingen die ze leuk vind. Denk bijvoorbeeld aan tv-programma's of muziek.

Ze wil binnenkort met een nieuw project beginnen. Hiervoor vraagt ze aan goede vrienden wat bepaalde liedjes voor hen betekenen en waarom. Ze wil daar dan een mooi verhaaltje van maken.

Ik ben erg benieuwd naar dit project. Ik heb er zelf namelijk aan meegewerkt. Als ze iets over mij post zal ik dat hier natuurlijk melden.

Samengevat is het een hele leuke en vermakende blog. Meer kan ik er niet over vertellen. Kijk zelf maar.

Honderd

Dit is mijn honderdste blogje. Ik vond het leuk om bij dit jubileum stil te staan.

Ik blog sinds juli vorig jaar en kan het me nauwelijks voorstellen dat ik al 99 blogs heb geschreven. De ene wat korter dan de andere. De ene blog gaat over iets wat ik heb meegemaakt, de ander over iets wat ik gewoon leuk vind.

Ik vind het erg leuk om te bloggen. Het is ook leuk om reacties te ontvangen. Dan weet je of je lezers het leuk of niet leuk vinden. Het is ook leuk om de lezers iets mee te geven.

Zo schrijf ik vaak over dingen die te maken hebben met mijn beperking. Ik merk dat veel mensen dit interessant vinden en er meer over willen weten. Dit is heel erg leuk om te horen. Ik vind het belangrijk dat mensen weten hoe het is om een beperking te hebben en hoe ik ermee omga. Het is ook belangrijk dat de lezers weten hoe ze ermee om moeten gaan. Vaak vinden mensen mij zielig of denken ze dat ik niks kan. Deze blog bewijst toch het tegendeel?

Een blog is ook gewoon een leuke manier om grappige dingen te vertellen. Wie herinnert zich niet het blogje over perenmiscommunicatie? Dat soort dingen maak je maar één keer mee. Het is leuk om het op deze manier vast te leggen.

Ik hoop dat ik nog veel inspiratie mag krijgen voor het schrijven van nog meer blogs. Misschien binnenkort weer een verhaal? Dat heb ik tot nu toe nog maar één keer gedaan. Ik vind niet dat je iets per se MOET schrijven. Je moet het schrijven als je het zelf wil en als je er zelf achterstaat. Anders is het niet leuk.

Dat is ook één van de dingen die ik het belangrijkste vind. Het moet leuk zijn om te bloggen en je moet je er niet toe gedwongen voelen.

Door deze blog ben ik erachter gekomen dat ik schrijven erg leuk vind. Ik vond dat altijd al leuk, maar heb er lang niks meer mee gedaan.

Toen ik klein was schreef ik heel veel verhaaltjes op school. Toch vind ik het beschrijven van ervaringen het aller-leukste. Op een gegeven moment zijn die ervaringen echter op. Nouja, je maakt elke dag iets mee, maar niet alles is interessant voor een blog. De ervaringen die te maken hebben met mijn beperking raken wel op tenzij je weer iets meemaakt dat weer net even anders is dan de dingen die je al ooit hebt beleefd.

Door mijn werk ervaar ik nu ook weer allemaal nieuwe dingen. Het is erg leuk en geeft me veel voldoening. Deze ervaringen kunnen jullie hier ook lezen. Dat zijn dan wel bijzondere ervaringen. Ik ga namelijk niet over alle dingen schrijven. Na een tijdje worden veel dingen ook herhaald.

En nu heb ik nog een vraag aan jullie.

Zijn er dingen die jullie nog van mij willen weten of zijn er nog onderwerpen waarover jullie graag iets willen lezen? Dat soort suggesties zijn altijd welkom. Misschien doe ik er dan wel iets mee.

Tot slot wil ik jullie allemaal bedanken voor het volgen en lezen van mijn blog. Dat waardeer ik echt enorm. Bedankt voor jullie reacties en mailtjes naar aanleiding van mijn verhaaltjes. Ik zal nog lang niet stoppen.

Azure-etoile

Vandaag ga ik weer een blog bespreken. Ik wil het hebben over de blog van Tristin.

Ik leerde Tristin een paar jaar geleden kennen. We hebben samen heel veel lol gehad en goede gesprekken gevoerd. We houden allebei van muziek en daar zijn we samen veel mee bezig geweest. Ik vind het erg leuk dat zij ook is gaan bloggen. Ze is namelijk heel erg creatief.

Haar blog heet Azure-etoile. Dit is Frans en betekent hemelsblauwe ster. Het is afgeleid van haar naam. Haar naam betekent twinkelende ster. Daar heeft ze de kleur hemelsblauw bij bedacht.

Ze schrijft over heel veel verschillende dingen. Zo publiceert ze elke eerste van de maand een artikel met de naam: "Circulation the way of"

Hierin bespreekt ze allerlei onderwerpen die haar boeien. Het zijn eigenlijk dingen waar iedereen een mening over heeft. Zo heeft ze het al over rijkdom, de liefde en wijsheid gehad. Ik vind het heel interessant en leuk om haar kijk op deze dingen te lezen. Ze kan zich heel goed uiten en haar mening ook duidelijk verwoorden.

Een ander vast onderdeel is de "Creatieve maandag." Dit wil zeggen dat ze elke maandag een gedicht plaatst. Het gedicht kan Nederlands of Engels zijn.

Ik vind haar gedichten erg mooi. Ze kan zoals ik al zei alles heel goed verwoorden en dat geldt ook voor emoties. Het is toch prachtig wanneer iemand gedichten schrijft en daar alles in kwijt kan?

Een nieuw onderdeel is de "top 5."

Elke vijfde van de maand schrijft ze haar top 5 op van een bepaald iets. Zo heeft ze deze maand haar top 5 van haar favoriete liedjes gepost.

Verder plaatst ze ook weleens verhalen die ze zelf schrijft. Dit zijn voornaam fantasieverhalen. Het is erg leuk om te zien wat je met fantasie allemaal kunt creëren.

Soms schrijft ze ook over dingen die ze meemaakt of dingen die ze gewoon interessant vindt. Ze bekijkt het dan wel vaak van een totaal andere kant.

Ik vind haar blog leuk en origineel. Als je haar blog nog niet kent kan ik je alleen maar aanraden om er eens een kijkje te nemen.

Sharon knows

Vandaag ga ik het weer hebben over een blog van een vriendin. Dit keer de blog van Sharon.

Sharon is al een aantal jaren een goede vriendin van mij. Ik leerde haar op school kennen. Ze is heel erg begripvol en meelevend. Ik heb veel goede gesprekken met haar kunnen voeren en ze heeft me vaak met dingen kunnen helpen. Ik vind het leuk dat ik nu nog steeds contact met haar heb en dat we binnenkort een keertje gaan afspreken.

De titel van haar blog is Sharon knows. Nu zul je wel denken: "Weet Sharon dan zoveel?" Ik vind dat zij op heel veel gebieden wel veel weet. Zo weet ze heel veel van koken omdat ze daar hartstikke dol op is. Af en toe plaatst ze dan ook een lekker recept.

Verder plaatst ze weleens gedichten. Deze vind ik altijd erg mooi.

Een ander leuk onderwerp is De uitspraak van de week. Elke maandag plaatst ze om 22:22 uur een mooie uitspraak. Dit kan vanalles zijn: dingen uit een lied of boek of gewoon iets wat ze ergens heeft gevonden. Bij deze uitspraak schrijft ze dan waarom ze hem zo mooi of bijzonder vindt. Vaak betekenen de uitspraken best veel. Ze wil haar lezers echt iets meegeven en dat vind ik zo mooi aan haar blog.

Sharon had eerst een andere blog, maar door problemen heeft ze nu een nieuwe gemaakt. Ik vind hem nu al net zo leuk als de oude.

Ik ben erg benieuwd naar haar blogjes en andere projecten in de toekomst. Ik zou zeggen: neem snel een kijkje.

(Dit artikel is bewust om 22:22 geplaatst)

Augustbutterfly

Toen ik gisteren mijn mailbox opende was ik aangenaam verrast. Ik krijg altijd een melding wanneer één van mijn vriendinnen een blogje heeft geplaatst. Ik zag daar opeens mijn eigen blognaam staan... Huh? Wat heeft dat te betekenen?

Ik begon het meteen te lezen. Als jullie willen kunnen jullie het artikel

hier

ook lezen.

Ik vond het erg leuk dat zij reclame voor mijn blog maakte en haalde er meteen een nieuw blogidee uit. Hetzelfde ga ik nu ook doen voor de blogjes die ik volg. Dat zijn er niet zoveel, maar het is wel erg leuk om te doen. Ik denk dat het voor degene van wie de blog is ook fijn is om te lezen. Dat gevoel had ik in ieder geval wel.

Vandaag gaat het dus overAugust butterfly.

Haar naam is Marrit en ze is 20 jaar en slechtziend. Ik leerde Marrit op school kennen. De laatste tijd kunnen we erg goed met elkaar opschieten. Dat was op school ook wel zo, maar nu kan ik wel zeggen dat we een hechte vriendschap hebben opgebouwd en ze bij één van mijn beste vriendinnen hoort.

Door Marrit en een andere vriendin ben ik op het idee gekomen om te gaan bloggen. Ik las regelmatig hun berichtjes en vroeg me toen af of dit voor mij ook mogelijk was. Ik interesseerde me daar al langer voor. Toen ik eenmaal de tijd had heb ik het met hulp van de twee allemaal uitgezocht. Zie hier het resultaat: ook als blinde is het mogelijk om je op het web te uiten.

Marrit had eerst een andere blog, maar ze is een tijdje geleden overgestapt naar deze. Ze schrijft veel over de dingen die ze meemaakt in het dagelijks leven, op het gebied van haar opleiding die ze wil kiezen en haar ervaringen als slechtziende.

De dingen die ik aan haar blog het mooiste vind zijn haar gedichtjes. Ze kan haar gevoelens heel goed verwoorden. Ze zijn kort maar krachtig en dat vind ik het mooiste. Ze raken je meteen.

Soms plaatst ze ook zelfgeschreven verhalen. Deze zijn ook erg origineel.

Binnenkort start ze met een nieuwe rubriek waarin ze mensen gaat interviewen. Daar kijk ik erg naar uit.

Kortom: het is de moeite waard om haar in de gaten te houden. Haar nieuwe blog wordt vast net zo leuk en boeiend als de oude!

De nadelen van internet

Internet heeft mijn wereld vergroot. Ik ben heel erg blij met de dingen die ik ermee kan doen. Mailen met familie/vrienden, msnen, twitteren, dingen opzoeken, boeken bestellen, programma's terugkijken en natuurlijk bloggen. Doormiddel van mijn brailleleesregel en Iphone kan ik lekker op internet om vanalles te doen. Ik vraag me alleen af hoe lang dit nog kan...

Een groot nadeel van internet

Een groot nadeel is dat het internet tegenwoordig steeds minder toegankelijk wordt. Er wordt veel gewerkt met bewegende beelden of bijvoorbeeld plaatjes waar je op moet klikken. Dit is voor mij echter niet mogelijk. ik kan niet met de muis op dat ene punt van een gezichtje klikken zodat iets wordt geopend... Daar staan webdisigners dan weer niet bij stil. Ik merk dat dit steeds vaker voorkomt en het is iets waar ik me enorm aan stoor. Een paar jaar geleden kon ik nog op sites terecht die ik nu niet meer kan bezoeken door de lay-out.

Ik ben bang dat dit steeds meer gaat gebeuren. Het is eigenlijk een omgekeerde wereld geworden. Eerst moet alles zoveel mogelijk toegankelijk zijn voor iedereen, maar neehoor, zo is het al lang niet meer. Het is wel leuk om te zien dat bedrijven zoals Apple hun apparatuur juist voor ons aanpassen. Als ik echter zo'n site met flash met mijn Iphone bezoek schiet ik daar nog geen donder mee op. Door het bewegen schiet mijn cursor steeds terug naar een bepaald punt en kan ik dus niet verder lezen dan een paar regeltjes. Op de laptop gebeurt dat ook. Zit je net lekker naar iets te zoeken schiet je cursor opeens weer naar boven. Daar heb je dan toch helemaal niets aan?

Het is ook vervelend dat sites steeds van uiterlijk veranderen. Neem bijvoorbeeld YouTube. Hebben ze net de lay-out aangepast, ziet het er weer anders uit en kan ik me weer opnieuw oriënteren. Om gek van te worden!! Ik hoor trouwens ook vaak dat mensen zonder beperking deze ontwikkelingen ook irritant vinden.

Een ander nadeel is het feit dat ik in Duitsland woon. Dit heeft niets te maken met toegankelijkheid, maar ik wil het toch even kwijt. Een paar jaar geleden kon ik bijna elk programma uit Nederland hier terugkijken via diverse sites. Bij de programma's van de publieke omroep lukt dit ook nog steeds, maar het komt steeds vaker voor dat ik programma's van de commerciële zoals RTL niet meer terug kan kijken doordat ik geen Nederlands IP-adres heb. Heeeeeel irritant vind ik. Wat maakt het nou uit of je in Duitsland, Nederland, Frankrijk of weet ik het waar woont? Ik snap dat dit door de rechten komt, maar toch. Het is soms niet leuk.

Dan nog het feit dat je voor sommige programma's moet betalen. Daar kan ik mee leven. Zij willen ten slotte ook geld verdienen, maar voor mij als buitenlandse ook heel irritant.

Dit weekend bijvoorbeeld wilde ik iets terugkijken op rtlgemist. De lay-out was weer eens veranderd... pfffff weer flink zoeken. Voor mij is het nu wel makkelijker geworden omdat je nu makkelijker de dagen kan aanklikken, maar ik kwam er dus achter dat ik steeds meer programma's niet kan kijken. Heel stom, maarja, niks aan te doen. Waar is de handige en goed toegankelijke rtlgemist uit 2008 gebleven? Die was heel fijn. Werkte alleen maar met links en nauwelijks met plaatjes. Kon ik alles lekker zelf doen.

Iedereen zegt wel dat mensen met een beperking door de techniek steeds meer kunnen. Dat is ook wel zo. Kijk maar naar mijn blogjes. Ik vraag me soms alleen af: "Gaat techniek soms weleens te ver?"

Social media en gevoelens

Veel mensen zijn tegenwoordig op Social media te vinden. Twitter, Hyves, Facebook... wie kent het niet?

Ikzelf ben alleen op Twitter te vinden. Ik vind dat voldoende. Er gaat best veel tijd in zitten. Ik vind Twitter ook heel erg overzichtelijk. Dat is natuurlijk erg belangrijk voor mij omdat ik met braille/spraak werk. De gewone site van Twitter is echter niet meer zo handig. Daarom doe ik het nu via een andere site en mijn mobiel.

Wat zijn de voordelen ervan?

Je blijft op de hoogte van allerlei zaken. Je vrienden, lievelingsartiesten of het nieuws. Altijd handig. Binnen een paar minuten ben je weer helemaal up-to-date.

Je kunt elkaar gemakkelijk en snel dingen laten weten.

Als je wilt kun je via deze netwerken ook andere mensen leren kennen.

Zo kun je nog wel even doorgaan.

Een paar nadelen

Soms krijg je heel vel tweets of berichtjes binnen over hetzelfde onderwerp.

Sommige dingen vind je minder interessant dan andere.

Je berichten kunnen door vreemden worden gelezen tenzij je je profiel beschermt.

Dit zijn een aantal algemene dingen. Er zijn ook dingen die ik persoonlijk minder leuk vind aan social media. Hier een voorbeeld.

Er zijn heel veel mensen die hun gevoelens uiten. Dit mag natuurlijk, er is niks mis mee. Ik vind het alleen vervelend als dit negatief is. Ik lees vaak dat mensen zeggen dat ze huilen of dat soort dingen. Ja, het is niet het leukste om te lezen en ik snap dat iemand dat kwijt wil, maar ik vraag me af of de wereld daar nou op zit te wachten. Nu valt dit eigenlijk nog mee. Soms lees ik dingen van mensen die echt voor een persoon bedoeld zijn. De naam van die persoon staat daar dan niet bij. Het gaat steeds om negatieve dingen. Ik merk gewoon dat het om een bepaald iemand gaat die degene daarmee bedoeld. Ik vind dit echt een enorm slecht iets.

Als je ruzie hebt of iets dergelijks vind ik dat je dat met de persoon/personen zelf moet oplossen. Het is niet altijd leuk om als buitenstaander deze verwijten naar een persoon te lezen. Voor die persoon zelf is het natuurlijk ook niet leuk.

Ik vind bij dit soort situaties de directe communicatie, face to face, nog altijd het beste. Dit omdat je onder andere elkaars stem hoort. Op die manier kun je merken wat iemand met een bepaalde opmerking bedoelt. Je houdt op deze manier ook andere mensen die er totaal geen belang bij hebben erbuiten.

Ik kan me ook voorstellen dat je op de directe manier mensen minder snel kwetst. Via internet kun je je sneller gekwetst voelen omdat je de emoties van iemand mist. Daarom gebruik ik persoonlijk veel emoticons op msn. Ik vind het belangrijk dat men weet hoe ik iets bedoel.

De digitale wereld heeft veel voordelen, maar soms kun je denk ik maar beter vertrouwen op een ouderwets gesprek.